အဖြားေျပာေသာသမိုင္းပံုျပင္ႏွင့္ က်မ မသက္ဇင္ (၄)

ရွမ္း မင္းသမီး ေလး ေစာမြန္လွ ဟာ အေနာ္ရထာ ဘုရင္ ရဲ့ပုဂံ ျပည္ ကို လိုက္ပါ သြားရ ရွာတာ ေပါ့ကြယ္။ မိုး ေကာင္း ေစာ္ဘြား ၾကီး ဟာ ေစာမြန္လွ နဲ့ အတူ ေက်ာက္သံ ပတၱျမားေတြ နဲ့ ရံေရြ ေတာ္မ်ား စြာ ကို လည္း တပါ တည္း ထည့္ေပးလိုက္ ပါတယ္။ အဲဒီ ကာလ ထဲ က ဧရာ၀တီျမစ္ဖ်ားျဖစ္ တဲ့ ေမခ ေခ်ာင္း မွာ ေရြ က်င္ တဲ့ လုပ္ငန္းရွိၿပီး ေရြ က လည္း သိပ္ ထြက္ တယ္။ အဲဒီ ေတာ့ ေစာမြန္လွ နဲ့ အ တူ အလြန္ အဖိုး တန္ တဲ့ ရတနာ ေတြ လည္းပါ သြား တာေပါ့။ အ ေနာ္ရထာဘုရင္ဟာ အလြန္ေခ်ာေမာတဲ့ မိဖုရားေစာမြန္လွ ကို အင္ မ တန္ ခ်စ္ရွာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေနာ္ရထာ ဘုရင္မွာ မိဖုရား မ်ားျပားစြာ ရွိေန တယ္။ ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ေစာ မြန္လွ ကို အေနာ္ ရထာ ဘုရင္ရဲ့ အျခား မိဖုရားေတြ က မနာလို၀န္တို ျဖစ္ၾကတယ္။

အဲဒီေတာ့ ပုဂံဘုရင္ အေနာ္ရထာ ကို အျခား မိဖုရားေတြ က ဂံုး ေခ်ာၾကတာေပါ့။ ရွမ္း မင္းသမီးေလး ေစာ မြန္လွ ဟာ စုန္းပညာ တတ္ေၾကာင္း ညအခ်ိန္ ေတြ မွာ စုန္းေတာက္ ေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ မိဖုရား အမ်ား က ေျပာလာတာ ေၾကာင့္ ညအခ်ိန္ေတြမွာ လူလြတ္ စံုစမ္းခိုင္းတယ္။ အေနာ္ရထာ ရဲ့ လူယံု က ညအခ်ိန္မွာ ေစာ မြန္လ ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ တဲ့ အခါ၊ ဖခင္ မိုးေကာင္း ေစာ္ဘြားႀကီး ေပးလိုက္တဲ့ အလြန္အဖိုး တန္ လွ တဲ့ နား ေဋာင္း နဲ့ အျခား ေက်ာက္ မ်က္ ေတြ က အေမွာင္ ထဲမွာ ျဖိဳးျဖိဳး ပ်က္ပ်က္ လက္ေနတာေပါ့။ အေနာ္ရထာ ဘုရင္ ရဲ့ လူယံုေတာ္ က လည္း ေတြ ့ျမင္ တဲ့ အတိုင္း ဘုရင္ကိုေလွ်ာက္ေတာ့ အေနာ္ရထာဘုရင္ဟာ ခ်က္ျခင္းပဲ ေစာ မြန္ လွ ေလး ကို ျပဳစား တတ္ တဲ့ ကေ၀မ ဆိုျပီး ပုဂံနန္းေတာ္ က ေန နွင္ခ်လိုက္တယ္။ ရွမ္း မင္းသ မီး ေလး ေစာ မြန္လွ ဟာ နွလံုး ၾကကြဲ မတတ္ပူ ေဆြး ရျပီး အရွက္ ကြဲစြာ နဲ့ ဖခင္ မိုးေကာင္း ေစာ္ ဘြားႀကီး ထံျပန္လာ ခဲ့ ရ ရွာ ပါတယ္။

အဖြားေျပာသည့္ ေနာက္ဆက္တြဲ

ျမန္မာဘုရင္ ေတြ အေခ်ာ အလွျမင္တိုင္း ေတာ္ေကာက္ သိမ္းပိုက္တတ္ျပီး ေမြးရင္ပန္ နံရင္ပစ္တတ္လို ့ေတာင္ ေပၚ သူ အေခ်ာ အလွေတြဟာ သူမတို ့မ်က္ႏွာေတြကို ပရဲထိုးျပီး ဖ်က္ဆီးပစ္ လိုက္ၾကတာ ျမန္မာ ဘုရင္ ေတြ လက္ ထက္ ကတည္း က ဆိုပါေတာ့ကြယ္။

အဖြားေျပာေသာသမိုင္းပံုျပင္ႏွင့္ က်မ မသက္ဇင္ ( ၃ )

အဖြား က ေျပာတယ္ အဖြား ပံု ေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္လံုးမွိတ္ ထားျပီး မိမိကိုယ္ ကို ငွက္ ကေလး တ ေကာင္ လို သေဘာထား ကာ ဟိုး အေ၀း မွာ ျမင္ေနရတဲ့ ေတာင္ျပာ တန္းၾကီး ေတြေပၚပ်ံ သန္း သလို ခံစားျပီး နားေထာင္ေနာ္တဲ့။ အဖြား ေျပာ တဲ့ အတိုင္း က်မ မ်က္လံုးမွိတ္ၿပီး နားေထာင္ၾကည့္ ပါတယ္။ မ ယံု ရင္ မ်က္ လံုးမွိတ္ၿပီး ပံုေျပာ ေကာင္းသူဆီ မွာနားေထာင္ၾကည့္ပါလား။ ကဲ မ်က္လံုးမွိတ္ေတာ့ေနာ္ စ ေျပာၿပီ။

လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ကိုးရာေက်ာ္ေလာက္ က မိုးေကာင္းနယ္ၾကီး ကို အုပ္ခ်ဳပ္ တဲ့ မိုးေကာင္း ေစာ္ဘြားႀကီး မွာ အင္မတန္ ေခ်ာေမာလွပ တဲ့ ေစာမြန္လွလို ့ေခၚတဲ့ သမီး ေတာ္ေလး တပါးရွိ တယ္။ ေစာမြန္လွ ရွမ္း မင္း သမီး ေလး ဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ား လွသလဲ ဆိုရင္ ဆင္စြယ္ ေရာင္လို အ သား အရည္ျဖဴေဖြးၿပီး နက္ေမွာင္သန္စြမ္း တဲ့ ဆံပင္ရွည္ေတြ ဟာ ေခါင္းေလၽွာ္ၿပီးျဖန္ ့ခ်ထား ရင္ ေျမၾကီး ကို ေတာင္ ထိတယ္ လို ့ ဖြားဖြားရဲ့ အဘြား ေတြ က ေျပာျပတယ္။

မိုးေကာင္း ေစာ္ဘြားႀကီး က လည္း မင္းသမီး ေလး ေစာမြန္လွ ကို အသဲတံု အူတံု ခ်စ္ရွာ ေတာ္မူတယ္။ လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရး နဲ့ ရိုးသားစြာ လုပ္ကိုင္ စား ေသာက္ၾက တဲ့ ရွမ္းနယ္သူ နယ္သားမ်ား ဟာ လည္း ေစာမြန္လွ ေလး ကို သိပ္ခ်စ္ၾက တာ ေပါ့။ တေန ့မွာ ပုဂံျပည္ က အေနာ္ရထာ ဘုရင္ဟာ စစ္သည္ ေျမာက္မ်ား စြာနဲ့ ရွမ္းနယ္ကို ခ်ီတက္လာၾကတယ္။ ခ်ပ္၀တ္ တံဆာ ေတြ ၀တ္ဆင္ထား တဲ့ အလြန္မ်ားျပား တဲ့ ပုဂံစစ္ သည္ ေတြ ကို ေတြ ့ေတာ့ ရွမ္းနယ္သူ နယ္သားေတြ ဟာ အလြန္ စိုးရိမ္ ထိတ္လန့္ ့ေန႒ကတယ္။ ပုဂံ စစ္သည္ေတာ္ေတြ ဟာ မ်က္ႏွာ တည္တည္ၾကီးေတြ နဲ့ ဒါးေတြ လွံေတြ ကိုင္ ထားျပီး ညိုေမွာင္ တဲ့ အသား အရည္နဲ့ျမင့္မား တဲ့ အရပ္ၾကီး ေတြ ဟာ ၆ ေပ နီးပါး ေလာက္ ရွိၾက တယ္။

မိုးေကာင္း ေစာ္ဘြားၾကီး ဟာ စိုးရိမ္ထိတ္လန္ ့ေနၾက တဲ့ ျပည္ သူျပည္သား ေတြ ကိုၾကည့္ျပီး ေက်ာက္သံ ပတၱျမားေလာက္ နဲ့ ေက်နပ္ နွစ္သိမ့္ မွာ မဟုတ္ တဲ့ အေနာ္ရထာဘုရင္ ကို သမီးေတာ္ ေစာမြန္လွေလး ဆက္ သလိုက္ ရတယ္။

အဖြားေျပာေသာသမိုင္းပံုျပင္ႏွင့္ က်မ မသက္ဇင္ ( ၂ )

ပုဂံေခတ္ မတိုင္ မွီ ေရွး ပေ၀သဏီ ရာစုနွစ္ ေပါင္း မ်ားစြာ ထဲ က ပင္ ရွမ္း လူမ်ိဳးမ်ား ဟာ ျမန္မာ နိုင္ငံထဲ ကို စ တင္ အ ေျခ ခ် ခဲ့ျပီး ျဖစ္ တယ္။ ယေန့ ေခတ္ ကခ်င္ျပည္ နယ္ လို့ သတ္ မွတ္ ေခၚေ၀ၚ ေနတဲ့ မိုးညွင္း ၊ မိုး ေကာင္း စ တဲ့ ထင္ရွား ေသာ ျမိဳ ့ၾကီး မ်ား ဟာ ရွမ္း အေခၚ အေ၀ၚ မ်ား ျဖစ္ တယ္ ဗန္းေမာ္ ၊ ကသာနယ္ မ်ား နဲ့ ကခ်င္ ျပည္နယ္ က မီးရထား သံလမ္း ရိုး လြင္ျပင္ ျမိဳ ့ေလး မ်ား ဟာ ရွမ္းလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ သမိုင္း ၀င္ အေထာက္ အထား နဲ့ အ ခ်က္ အ လက္ မ်ားစြာ ရွိ ခဲ့တယ္။ ပုဂံ ေခတ္ မတိုင္မွီ အထိ အ ေနာက္ တိဗက္ အနြယ္၀င္ မ်ားျဖစ္ တဲ့ ဂ်ိန္းေဖါ ေခၚ ကခ်င္ လူမ်ိဳးမ်ား ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ထဲကို ၀င္ ေရာက္ ျခင္း မျပဳၾက ေသးဘူး။

အခ်ိဳ ့ သမိုင္းပညာ ရွင္မ်ား က ရွမ္းလူမ်ိဳးစုမ်ားဟာ ပုဂံ ေခတ္ မတိုင္မွီ က ပင္ ေရြွဘို နွင့္ မံုရြာ အထိ ပင္ ျပန္႔ ့နွံ့၀င္ ေရာက္ ေနၾကျပီ ဟု ယူဆၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္း စာအုပ္တအုပ္ ကို ေရးသား ခဲ့တဲ့ ဂ်ီ အီး ဟာဗီက ျမန္မာ ရာဇ၀င္ ေဟာင္း မ်ား ၌ တခန္း တနား ေရး သား ေဖၚျပၾက သည့္ တ ေကာင္း ျပည္ႀကီး ဟာ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ား နွင့္ သာလ်ွင္ သက္ဆိုင္ဘြယ္ရာ ရွိတယ္လို႔ သူ့ စာအုပ္မွာ ေဖၚျပ ထားတယ္။

မြန္ ၊ ရွမ္း ၊ ရခိုင္ လူမ်ိဳး မ်ား ရာစုနွစ္ မ်ားစြာ က ပင္ အေျခခ် ေန ထိုင္ ကာ ယဥ္ေက်းမုွ ထြန္းကားၿပီး မွ ျမန္မာ လူမ်ိဳး မ်ား ဟာ ျမန္မာ နိုင္ငံ အတြင္း ကို ၀င္ ေရာက္ လာ ၾက ျခင္း ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာ လူမ်ိဳး မ်ားျမန္မာ နိုင္ငံ အ တြင္းသို ့ ၀င္ေရာက္ ေနထိုင္ ျခင္း မျပဳ မီ က တရုတ္ျပည္ ယူနန္နယ္ မွာ နန္ခ်ိဳရွမ္း လူမ်ိဳး မ်ား နဲ့ နွစ္အ တန္ၾကာ အတူ တကြ ေနထိုင္ လာခဲ့ၾက တယ္။
သူ ့ေခတ္ နွင့္ သူ့ အခါ ဖြံ ့ျဖိဳး ထြန္းကား ေန ျပီျဖစ္ သည့္ ရွမ္းတို႔ ထံ က ျမန္မာတို ့ ဟာ စိုက္ ပ်ိဳး ေရး ၊ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္း အေတြ ့အၾကံုမ်ား ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ၊ ကာကြယ္ေရး ၊ ယဥ္ ေက်းမုွ ဆိုင္ရာ အေတြ ့အၾကံုမ်ား ကို ဆက္ခံ ရရွိ ထားခဲ့ၾကတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို ျမန္မာမ်ား ၀င္ေရာက္ျပီး သကၠရာဇ္ ၈၄၉ ခုနွစ္ တြင္ ပုဂံျမိဳ ့ အား စတင္ တည္ ေထာင္ တဲ့ ပ်ဥ္ျပားမင္း လက္ထက္ မတိုင္မွီ နွစ္ အတန္ၾကာ က ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ား ဟာ ေက်ာက္ဆည္ မိတၱိ လာ ရမည္းသင္း စစ္ကိုင္း မင္းဘူး နွင့္ျမင္းၿခံနယ္ မ်ား တြင္ ေရ သြင္း စိုက္ ပ်ိဳးေရး မ်ား အေတာ္အေျခ ခ် စိုက္ျပီးခဲ့ေၾကာင္း ေတြ ရွိရ တယ္။
မင္းဘူးနယ္ က မံုးနွင့္ မန္း ဆည္ ၊ ေက်ာက္ဆည္နယ္ မွ အခ်ိဳ ့ ေသာ ဆည္ မ်ား မိတၱီလာကန္နွင့္ ရမည္းသင္း ၊ သာစည္မွ မင္းလွကန္ စသည့္ ေရသြင္း စိုက္ပ်ိဳးေရး အတြက္ ကုန္လုပ္ ကရိယာမ်ား ဟာ အေနာ္ရ ထာမင္း လက္ထက္ မတိုင္မီ က ပင္ ရွိႏွင့္ ခဲ့ေၾကာင္း သမိုင္း ပညာရွင္ မ်ား က လက္ခံ အ တည္ျပဳ ထားၾကတယ္။ ျမန္မာတို ့ ထက္ အ ရင္ ဦး စြာ က်သည့္ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ား ဟာ ေရသြင္း စိုက္ ပ်ိဳး ေရး ကုန္ ထုတ္လုပ္ငန္း မ်ား ၊ ထူေထာင္ေၾကာင္း သမိုင္း၀င္ အေထာက္အထား မ်ား မေတြ ့ရွိ ရဘူး။

အဖြားေျပာေသာသမိုင္းပံုျပင္ႏွင့္ က်မ မသက္ဇင္ (၁)

က်မ ရဲ့ ေမြးရပ္ ဇာတိ က ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးညွင္း နန္းမား။ က်မ ရဲ့ အဖြား အေဖ့ရဲ့ မိခင္က နန္းမားသူ ရွမ္း ဗမာ။ အသက္၉၀ နီးပါး အထိ အသက္ရွည္ရွည္ ေနခဲ့ရသည္။ ေနာက္ အဖြားတေယာက္ အေမ့ ရဲ့ မိခင္ က ေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ မိုးေကာင္း မွာ ေနပါသည္။ အဖြားႏွစ္ေယာက္လံုး က ရွမ္းဗမာေတြ။ က်မ အလြန္ငယ္ စဥ္ က အဖြား ေတြ ထံ တေယာက္ တလွည့္စီ သြားေနရင္း ညတိုင္း ပံုေျပာ ေကာင္းတဲ့ အဖြားတို ့နွင့္ေနခဲ့ ရသည့္ ငယ္ စဥ္ ကေလးဘ၀ေတြ ကို ယခု အခ်ိန္ ထိ တ သသ နဲ လြမ္း ေမာ မဆံုး နိုင္ပါ။

ပုဂံေခတ္ မတိုင္ခင္ က ယခု ကခ်င္ျပည္နယ္ လို ့ေခၚတဲ့ မိုးညွင္း ၊ မိုးေကာင္းျမိဳ ့ေတြဟာ ေရွးေခတ္ ရွမ္း ေစာ္ဘြား မ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ တဲ့ ရွမ္းနယ္ေတြေပါ့ လို ့အဖြားက လြမ္းလြမ္း ဆြတ္ ဆြတ္ႏွင့္ ဘိုးေဘး ဘီဘင္ေတြ အေၾကာင္း။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ ေတြ အေၾကာင္း။ ေၾက ကြဲ လြမ္းဆြတ္ ဖြယ္ရာ ခ်စ္သူတို ့ အေၾကာင္း ပံုျပင္ေတြ ကို ညအိပ္ရာ ၀င္တိုင္း အဖြားေတြ ဆီ က က်မ မရိုး နိုင္ ေအာင္ၾကားခဲ့ရပါသည္။

မိုးေကာင္း က အဖြားရဲ့ ခင္ပြန္း က်မ အဖိုး က မန္းတေလးသား စစ္စစ္၊ အရပ္ အေမာင္းျမင့္မားၿပီး ေပါင္မွာ ထိုးကြင္း မွင္ေၾကာင္ေတြ နွင့္ ဗမာ စစ္စစ္၊ မိုးေကာင္း က ရွမ္းဗမာ အဖြားႏွင့္ ေရစက္ဆံုေတာ့ အဖိုးအဖြား တို ့ရဲ့ မ်ိဳးဆက္ က်မတို ့ တေတြ ဟာ ရွမ္းဗမာ ကျပားေတြျဖစ္လာ ခဲ့ၾကပါသည္။ အေဖ့ မိခင္ မိုးညွင္းနန္းမားသူ အဖြား က လည္း ရွမ္းဗမာ အဖိုးနွင့္ ေရ စက္ဆံုခဲ့ျပီး ၊ မသက္ဇင္ တို ့ဖခင္ ကို ေမြးဖြား ကာ ေဆြစဥ္ မ်ိဳးဆက္ မိရိုး ဖလာ ေထ ရ ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ ေတြျဖစ္ပါသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္ အျဖစ္ သတ္မွတ္တာ ကေတာ့ မန္းတေလး က ေန ျမစ္ႀကီးနားဘက္ ကို ရထားစီး လာရင္ နန့္ စီး ေအာင္ ဘူူတာနား ေခ်ာင္း တဘက္ ကေနစ ျပီး ကခ်င္ျပည္နယ္ လို ့သတ္မွတ္ ေခၚေ၀ၚပါသည္။ မီးရထား သံ လမ္းရိုး တေလ်ွာက္လံုး မွာ ရွိတဲ့ ျမိဳ ့ ေတြ အားလံုး နီးပါးဟာ မသက္ဇင္ တို ့ဘိုးဘြား ဘီဘင္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ရွမ္းနီ ၊ ရွမ္း ဗမာေတြ ပဲ ေနထိုင္႒ကပါတယ္။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ထြန္း ကား ရာ နယ္ေျမႏွင့္ စိုက္ပိ်ဳးေရး ကို အေျခခံ ရိုးသားစြာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ပါသည္။
ကခ်င္ျပည္ နယ္ က မသက္ဇင္ တို ့ ဇာတိေျမ အေၾကာင္း ကို ေနာက္မ်ား မွ ဆက္ ေရး ပါ့မယ္။ မသက္ဇင္ ေရ ၊ ဘယ္ဇာတိလဲ လို ့ေမး လာရင္ ကခ်င္ျပည္ နယ္ က ပါ လို ့ေျဖမွာ ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီ ေတာ့ ေမး သူ က ကခ်င္ျပည္ က ကခ်င္မေလး ဒါမွ မဟုတ္ ဂ်ိန္းေဖာ သူ လို ့မသက္ဇင္ ကို သတ္မွတ္ မွာ လား။

ဘယ္ လို တိုင္းရင္းသူ ေလးပဲ ျဖစ္ပါေစ။ က်မတို ့ရဲ့ ျမန္မာျပည္ ျဖစ္တဲ့ အိမ္ၾကီးတလံုး ထဲ မွာ က်မတို့ ့အား လံုး ခ်စ္ ခ်စ္ ခင္ ခင္နွင့္မိမိ ယံုၾကည္ ရာ ကို လြတ္ လပ္စြာ ကိုးကြယ္ၿပီး ခိုင္မာ ေတာင့္တင္း သည့္ ဒီမိုကေရစီ အိမ္ ၾကီး တလံုး ကို ညီ ညြတ္စြာ တည္ ေဆာက္ နိုင္ လိမ့္ မယ္ လို ့ေမ်ွာ္လင့္မိ ပါသည္။ အဖြား ေျပာ ေသာ သမိုင္း ပံုျပင္ေတြ ကို ေနာက္မ်ား မွ ဆက္ေရးပါ့မယ္။
အားလံုး ကို ဂါရ၀ ျပဳေလးစားလ်က္
မသက္ဇင္